Ο σίδηρος είναι ένα μεταβατικό μέταλλο που έχει μεγάλη σημασία για τα ζωντανά όντα. Στην περίπτωση των θηλαστικών, ο σίδηρος είναι μέρος: Αιμοσφαιρίνη, τρανσφερρίνη, αιμοσιδερίνη, μυοσφαιρίνη και φερριτίνη. Αυτές είναι πρωτεΐνες απαραίτητες για τη ζωή. Ας δούμε ποιες είναι οι συγκεκριμένες λειτουργίες του:
ΦΕΡΙΤΙΝΗ: Λειτουργεί ως δεξαμενή για την αποθήκευση σιδήρου μέσα στο κελί. Είναι μια πρωτεΐνη πολύ υψηλού μοριακού βάρους ικανή να αποθηκεύει μεγάλο αριθμό ατόμων Fe ως Fe3 +. Το 13% του σιδήρου σε έναν κανονικό ενήλικα αποθηκεύεται σε φερριτικά κύτταρα εντός των κυττάρων και είναι διαθέσιμο όταν χρειάζεται.
ΜΕΤΑΦΕΡΙΝΗ: είναι μια διαλυτή πρωτεΐνη στο πλάσμα του αίματος που είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά του χωνευμένου σιδήρου από το στομάχι στο κύτταρο.
ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗ: Περιέχει το 65% του συνολικού σιδήρου στο σώμα ως Fe2 + Cation. Η αιμοσφαιρίνη είναι μια υδατοδιαλυτή σφαιρική πρωτεΐνη της οποίας η λειτουργία είναι να μεταφέρει οξυγόνο στο πλάσμα του αίματος.
MYOGLOBIN: Περιέχει το 6% του σιδήρου στο σώμα και η λειτουργία του είναι να παρέχει οξυγόνο στον μυ ώστε να μπορεί να εκτελεί μηχανική εργασία (κίνηση).
ΑΙΜΟΣΙΔΕΡΙΝΗ: Αποθηκεύει το 12% του συνολικού σιδήρου και στα κύτταρα του οργανισμού.
Και επίσης πολλές άλλες πρωτεΐνες όπως ορισμένες ένζυμα, έχουν σίδηρο στη σύνθεσή τους με πολύ συγκεκριμένες λειτουργίες στο μεταβολισμό του ανθρώπινου σώματος.